نگاهی به آل‌‌این‌وان Pro 22X 14M KVM Series؛ یک ماوس‌وکیبورد برای دو کامپیوتر

نگاهی به آلاینوان Pro 22X 14M KVM Series؛ یک ماوسوکیبورد برای دو کامپیوتر

لید

روی میز یک کارمند بانک یا مسئول فناوری اطلاعات سازمان، وجود دو کامپیوتر اتفاق عجیبی نیست. یکی به شبکهی داخلی متصل است و اطلاعات حساس روی آن جابهجا میشود؛ دیگری برای دسترسی به اینترنت و انجام کارهایی که نباید با شبکهی سازمان ارتباط داشته باشند. مشکل از جایی شروع میشود که هرکدام از کامپیوترها، نمایشگر، ماوس و کیبورد خودش را میخواهد؛ میزی که قرار بود محل کار باشد، خیلی زود زیر انبوه کابل و تجهیزات ناپدید میشود.

اماسآی برای چنین موقعیتی راهحل سادهای دارد. آلاینوان Pro 22X 14M KVM Series از بیرون شبیه همان کامپیوترهای یکپارچهی آشنایی است که تمام سختافزارشان پشت نمایشگر قرار دارد؛ اما وجود سوییچ KVM به کاربر اجازه میدهد تا از نمایشگر و تجهیزات ورودی آلاینوان برای کامپیوتر دوم هم استفاده کند؛ بدینترتیب نه دستگاه جداگانهای برای جابهجایی لازم است، نه ماوس و کیبورد دوم.

جذابیت آلاینوان Pro 22X 14M KVM Series اماسآی به KVM ختم نمیشود. ورودی HDMI برای استفاده از نمایشگر آلاینوان بهعنوان مانیتور، دو درگاه شبکه و طراحی یکپارچه و تمیز بخشهای داخلی نشان میدهند که این شرکت بهجای تمرکز صِرف بر عملکرد پردازشی، به نیازهای محیط کار نیز فکر کرده است.

دو سیستم مستقل، روی یک نمایشگر

واژهی KVM مخفف کلمات Keyboard، Video و Mouse است؛ سوییچی که تصویر و فرمانهای ماوس و کیبورد را میان کامپیوترهای مختلف جابهجا میکند؛ چنین ابزاری از سالها پیش در اتاقهای سرور و محیطهای تخصصی استفاده میشود، ولی دیدنش در یک آلاینوان اداری چندان معمول نیست.

فرض کنید یک مینیکامپیوتر MSI Cubi NUC کنار Pro 22X 14M KVM Series قرار دارد. هرکدام پردازنده، حافظه و ویندوز خودشان را دارند و کاملا مستقل کار میکنند. برای وصل کردنشان، خروجی HDMI مینیکامپیوتر را به ورودی HDMI آلاینوان متصل میکنیم؛ سپس با کابل USB که یک سر آن Type-B است، اتصال لازم برای انتقال فرمانهای ماوس و کیبورد را برقرار میکنیم. دو درگاه USB-A مشخص در پشت آلاینوان هم برای اتصال تجهیزات ورودی اختصاص یافتهاند.

راهاندازی در همین چند اتصال خلاصه میشود. نیازی نیست در هر دو کامپیوتر برنامهای نصب کنیم یا سراغ تنظیمات شبکه برویم. ماوس و کیبورد سیمی به درگاههای مخصوص KVM وصل میشوند و اگر مدل بیسیم با دانگل USB داشته باشیم، همان گیرندهها را متصل میکنیم؛ البته اتصال مستقیم بلوتوثی ماوس و کیبورد، جایگزین اتصال گیرندهی USB به سوییچ نیست.

حالا کنترل پنججهتهی پشت دستگاه وارد ماجرا میشود. با تغییر ورودی، تصویر کامپیوتر دوم روی نمایشگر ظاهر میشود و همان ماوس و کیبورد، فرمانها را به آن میفرستند. دوباره که به کامپیوتر داخلی برگردیم، میتوانیم کار قبلی را ادامه دهیم. هر دو دستگاه تمام این مدت روشن و مستقل باقی میمانند. دو کامپیوتر مستقل داریم؛ اما برای کنترلشان فقط یک نمایشگر و یک مجموعه ماوس و کیبورد روی میز میماند.

توجه داشته باشید که KVM تصویر دو سیستم را همزمان و کنار هم نمایش نمیدهد. قرار است میان آنها جابهجا شویم، نه اینکه آنها را در یک ویندوز ادغام کنیم. همین جابهجایی ساده برای کسی که روزانه بارها بین دو محیط کاری رفتوآمد دارد، بهاندازهی کافی ارزشمند است؛ بهخصوص اگر میز کار کوچکی داشته باشد.

در بعضی سازمانها داشتن دو کامپیوتر جزو ضرورتهای کار است. کامپیوتری که به شبکهی داخلی بانک یا مجموعهی دولتی دسترسی دارد، نباید لزوما همان سیستمی باشد که آزادانه به اینترنت متصل میشود. برای همین، کارمندان شاید برای بررسی اطلاعات داخلی و مکاتبات بیرونی، از دو دستگاه جدا استفاده کنند. آلاینوان Pro 22X 14M KVM Series میتواند یکی از این دو دستگاه باشد و مثلا به شبکهی داخلی متصل بماند؛ مینیکامپیوتر Cubi NUC هم به اینترنت دسترسی داشته باشد. سوئیچ KVM صرفا نمایشگر، ماوس و کیبورد را بینشان مشترک میکند، بدون آنکه لازم باشد خود دو کامپیوتر روی یک شبکه قرار بگیرند.

در کنار سوئیچ KVM، دو درگاه LAN گیگابیتی دستگاه هم برای محیطهای سازمانی کاربرد دارند. از آنها میتوان برای طراحی ارتباط جایگزین یا سناریوهای شبکهای مجاز استفاده کرد.

داشتن ورودی HDMI یک نتیجهی مهم دیگر هم دارد؛ آلاینوان Pro 22X 14M KVM Series میتواند بدون روشنشدن کامپیوتر داخلی، نقش مانیتور را بازی کند. اماسآی نام Instant Display را برای این قابلیت انتخاب کرده است؛ مثلا لپتاپتان را به دفتر کار آوردهاید و میخواهید بهجای نمایشگر کوچک آن، با صفحهای ۲۱٫۵ اینچی کار کنید. کابل HDMI را وصل میکنید و از نمایشگر آلاینوان استفاده میکنید.

داخل بدنه؛ جزئیاتی که در جدول مشخصات دیده نمیشوند

در نگاه نخست، پشت Pro 22X 14M KVM Series چیزی غیرمنتظره دیده نمیشود؛ اما وقتی قاب را برمیداریم، روشن میشود چقدر از طراحی یک آلاینوان به استفاده از چند سانتیمتر فضای پشت نمایشگر وابسته است؛ مادربرد در یک سمت جا گرفته و مجموعهی خنککننده بخش میانی را پر کرده؛ لولههای مسی گرما را از پردازنده به هیتسینک پرهدار میرسانند و فن، هوای گرم را از آن عبور میدهد. حافظههای SO-DIMM، اساسدی از نوع M.2 و ماژول ارتباط بیسیم نیز در همین فضای محدود قرار دارند.

اما بخشی که کمتر به چشم میآید، پوششها و صفحات فلزی اطراف قطعات است. این قطعات فقط برای محکم نگه داشتن اجزای داخلی نیستند. شیلد فلزی در صورت طراحی و اتصال درست میتواند انتشار و دریافت نویز الکترومغناطیسی یا EMI را کاهش دهد؛ نویزی که از فعالیت پردازنده، حافظه، مدارهای تغذیه و مسیرهای ارتباطی ناشی میشود. در یک بدنهی فشرده، کنترل چنین تداخلاتی اهمیت بیشتری دارد، چون قطعات و مدارها فاصلهی بسیار کمی با هم دارند.

در کنار EMI، مسئلهی تخلیهی الکتریسیتهی ساکن یا ESD هم مطرح است. همان جرقهی کوچکی که گاهی با لمس فلز حس میکنیم، اگر به مدار حساسی برسد، میتواند مشکلساز شود. مسیرهای محافظتی و گسکتهای رسانای فلزی اطراف بعضی پورتها به هدایت این تخلیه به بخشهای پیشبینیشده کمک میکنند.

با نگاهی به داخل دستگاه، متوجه میشویم که درگاههای اصلی پنل پشتی، از USB و LAN گرفته تا پورت سریال، مستقیم در امتداد لبهی مادربرد قرار گرفتهاند. در بعضی کامپیوترهای آلاینوان موجود در بازار برای رساندن پورتها به محل مناسب از کابلهای داخلی و بردهای واسط استفاده میشود که سرعت انتقال داده را کاهش میدهد، هم احتمال بروز عیب سختافزاری بهدلیل اضافهشدن قطعات اضافه را افزایش میدهد. در طراحی اماسآی، استفادهنکردن از کابلهای داخلی و بردهای واسط برای درگاههای اصلی پنل پشتی، مسیر اتصال را سادهتر کرده است.

جانمایی پورتها هم از همان تصمیمهای ساده اما کاربردی است. هیچیک از درگاههای موردنیاز کاربر زیر بدنه پنهان نشدهاند. در کنارهی دستگاه یک USB-C، یک USB-A با سرعت اسمی پنج گیگابیتبرثانیه و درگاه کارت حافظه قرار دارد که دسترسی به آنها بهسادگی صورت میگیرد. پشت دستگاه هم دو USB-A دهگیگابیتی، اتصالات KVM، ورودی و خروجی HDMI، دو پورت شبکه و درگاههای صدا دیده میشوند.

وجود پورت COM یا RS-232 در میان درگاهها احتمالا برای کاربران خانگی معنای خاصی ندارد؛ اما در محیطهای صنعتی و سازمانی هنوز تجهیزات اندازهگیری، کنترل و برخی دستگاههای قدیمی با این استاندارد ارتباط برقرار میکنند. داشتن درگاه سریال روی مادربرد، نیاز به مبدل USB را در چنین موقعیتهایی از میان برمیدارد.

دسترسی به فضای ذخیرهسازی هم با همین نگاه طراحی شده است. علاوهبر SSD نوع M.2، دستگاه جایگاهی برای هارددیسک یا SSD با اندازهی ۲٫۵ اینچ دارد. محفظهی این درایو از پایین بدنه بیرون میآید و برای تعویض یا افزودن درایو لازم نیست قاب اصلی و مجموعهی مادربرد را باز کنیم.

ایدئال برای کاربری روزمره و اداری

آلاینوان Pro 22X 14M KVM Series اماسآی بسته به کانفیگ با پردازندههای نسل چهاردهم اینتل تا Core i7-14700 عرضه میشود. نمایشگر IPS با وضوح Full HD، حافظهی DDR5 با امکان ارتقا تا ۶۴ گیگابایت و پشتیبانی از حافظههای M.2 و ۲٫۵ اینچی هم در فهرست مشخصات آن قرار دارند. هیچکدام از اینها بهتنهایی محصول را متمایز نمیکنند؛ آلاینوانهای دیگری هم با سختافزار مشابه پیدا میشوند.

در یک کامپیوتر سازمانی، مسئله فقط این نیست که پردازنده چند ثانیه زودتر آزمونی را تمام میکند. دستگاه باید ساعتهای طولانی در دسترس باشد، سرویسش دشوار نباشد و اگر قطعهای به تعویض نیاز داشت، روند کار مجموعه را تا حد امکان مختل نکند. اماسآی برای محصولات تجاری خود بر قابلیت اطمینان تأکید میکند و میگوید آلاینوان جدیدش برای کارکرد شبانهروزی و MTBF برابر با ۲۴۶ هزار ساعت طراحی شده است.

نرمافزار MSI Center برای مدیریت برخی تنظیمات و مشاهدهی وضعیت سیستم در دسترس است. تراشهی امنیتی dTPM 2.0، پوشش فیزیکی وبکم، جای قفل کنزینگتون و امکان نصب روی پایهی VESA هم نشان میدهند محصول با محیط کار و نیازهای نگهداری آن طراحی شده است.

حاصل کار، آلاینوانی نیست که بخواهد با طراحی عجیب یا اعداد خیرهکننده توجه جلب کند. مزیتهای اصلی Pro 22X 14M KVM Series در کارهای کوچک و تکراری خودشان را نشان میدهند؛ جابهجایی میان دو کامپیوتر با یک کنترل، استفاده از نمایشگر بدون روشن کردن سیستم داخلی، دسترسی راحت به پورتها و تعویض سریعتر فضای ذخیرهسازی.

اگر قرار باشد فقط یک کامپیوتر خانگی برای کارهای سبک داشته باشید، احتمالا بسیاری از این جزئیات برایتان مهم نیستند؛ اما در یک دفتر شلوغ یا سازمانی با چندین سیستم مستقل، همین تفاوتهای کوچک میتوانند روز کاری را سادهتر کنند.